<
Błoński mówił, że został natchniony wypowiedzią jakiegoś prelegenta na jednej z polsko-żydowskiej konferencji. Tym prelegentem byłem ja i mówiłem właśnie o tym, że my, Żydzi, czekamy na jakiś głos Polaka, który by otworzył nam oczy na nowe perspektywy spojrzenia na współną historię.. Zapraszamy, tylko tu księgarnia internetowa]]>
<
"Może to dziwne, że historyk do tego muzeolog poświęcił czas, aby pisać o ptakach. Tylko pozornie. Ptaki od zawsze mnie inspirowały. Spoglądam na nie z okien domu, towarzyszą mi w wielu wędrówkach. Nade wszystko to jednak one patrzą na mnie z dzieł najwybitniejszych malarzy, rozbrzmiewają w muzyce, wyłaniają się w najmniej oczekiwanych momentach z kart książek i filmowego ekranu. Hipisowskie słodkie lata sześćdziesiąte w dużej części toczyły się w rytmie gitar The Byrds. Ptaki rysował Leonardo da Vinci, malował Rubens. Komponowali pod ich wpływem Czajkowski i Strawiński. Pisali o nich Poe i Shakespeare. Dorzućmy do tego reżyserów: Hitchcocka i Lyncha... To ledwie kilka przykładów na ptasi wkład w kulturę".]]>
<
Kurt Vonnegut jest mistrzem współczesnej literatury amerykańskiej. Jego czarny humor, satyryczna wena i niezrównana wyobraźnia po raz pierwszy zwróciły uwagę amerykańskich czytelników w ?Syrenach z Tytana? w roku 1959, a pozycję ?prawdziwego artysty? potwierdziła ?Kocia kołyska? w roku 1963.
Niniejszy zbiór esejów to rzadka okazja, by posłuchać Kurta Vonneguta mówiącego o swoim życiu, poglądach na świat, pisarstwie własnym i innych. Oburzający, szokujący, zawsze dowcipny i głęboko przeżyty zbiór recenzji, esejów i wystąpień daje wgląd nie tylko w umysł autora, ale i w jego serce..]]>
<
SPIS TREŚCI
Od autora
I. Oswajanie utopii
Gnoza polityczna i sztuczne raje
Kultura i ideologia w epoce postindustrialnej
Filozoficzne korzenie totalitaryzmu
Dyktatura wyzwolicieli. O lewicowym paternalizmie
Dyskretny urok ideologii
Wolność od emancypacji
Represyjna tolerancja
Sztuka pasożytnictwa
Krytyka i obrona zachodniego rozumu
II. Pokąsany umysł
Gułag i ćwiczenia z wyobraźni
Filozofia polityki i polityka filozofów
Primadonny Stalina
Ucieczka od pamięci
Salonowe kołtuństwo
Berlin w Londynie
Lepiej już było
III. Globalna swawola
Prognostycy i prorocy
Państwo Europa?
Zapiski z wrogiego podziemia
Unia -- tak, wypaczenia -- nie
Co dalej z Europą?
Lepiej być mniejszym, lecz silniejszym
Walka z lodowcami
O kulturę trzeba walczyć
Zachód i islam. Próby sił
Pieskie życie
Koniec zabawy
Nota edytorska
Indeks nazwisk.]]>
<
Jedna z najsłynniejszych książek, jakie kiedykolwiek napisano o poszukiwaniu wiary i pokoju. Jest to niepowtarzalny dokument duchowy człowieka, który odszedł od świata dopiero wówczas, gdy całkowicie się w nim zanurzył..]]>
<
Według Umberta Eco otwarcie to fundamentalna wieloznaczność przekazu artystycznego. Wartość estetyczna zaś, jest tym większa, im bogatsze są możliwości interpretacyjne. O genialności utworu stanowi jego wielowarstwowość. Dlatego też lektura takich klasyków jak Dante odbywa się na kilku poziomach. W Boskiej komedii wychwytujemy znaczenia zarówno dosłowne, jak alegoryczne. Pewnych trudności mogą jednak nastręczać współczesne dzieła. Przy ich interpretacji nie możemy operować symbolami z określonego systemu. To przysparza problemów metodologicznych. Rodzą się pytania, jak odkodowywać znaki i jak docierać do ukrytych sensów. Powstaje wątpliwość, czy w perspektywie ahistorycznej i przy wskazaniu na aktywną rolę odbiorcy-współtwórcy dzieła, każda interpretacja jest jednakowo uprawomocniona.
Spectrum wyznaczane przez Umberta Eco jest niezwykle szerokie. Otwartość dostrzega on zarówno w malarstwie jaskiniowym, w tekstach MallarmĂŠgo, Joyce'a, Brechta, jak w zjawiskach współczesnej kultury masowej.
Niniejsze wydanie Dzieła otwartego zostało przez autora w 2004 roku przejrzane i uzupełnione.
W swych esejach przedstawia argumenty za wolnością czytelnika do interpretowania dzieła niezależnie od 'intencji' autora. Tak jak Barthes kulturę postrzega jako sieć znaków, które należy odkodować, by odkryć ukryte znaczenia. Posługuje się narzędziem semiotyki do analizowania komunikacji zarówno w prozie Joyce'a czy Borgesa, jak w tekstach kultury masowej.
'The Guardian'
Ambitna i racjonalna próba opisu zjawisk artystycznych o nastawieniu dezalienacyjnym, próba, która jest nie tyle protestem krytyka, ile diagnozą obserwatora.
prof. Zofia Mitosek
Przekonujący sposób prezentacji myśli i szczególna umiejętność egzemplifikacji. Ta książka to poważny traktat ze współczesnej estetyki, a zarazem wspaniałe wprowadzenie do myśli Umberta Eco.
'Harvard University Press'.]]>
<
Książka Pierre'a Chuvina, profesora filologii greckiej na Uniwersytecie im. Blaise'a Pascala w Clermont-Ferrand, jest rekonstrukcją dziejów i kultury społeczności Cesarstwa Rzymskiego, które po przyznaniu wolności wyznania chrześcijanom pozostały wierne kultom i tradycjom pogańskim. Historia ostatnich pogan (1990) podzielona jest na dwie części: Kronikę i Portret. Pierwsza ukazuje kolejne etapy pozbawiania pogan dostępu do władzy, słabnięcia ich znaczenia w społeczeństwie, wreszcie ich ostatecznej eliminacji z krajobrazu społeczno-religijnego cesarstwa. Druga przedstawia bogactwo i różnorodność wierzeń i praktyk religijnych tej dwuwiekowej schyłkowej epoki pogaństwa w Cesarstwie Rzymskim..]]>
<
Oscar Wilde, AndrĂŠ Gide, Paul LĂŠautaud ? trzej pisarze, trzy indywidualności, trzy różne drogi życiowe. Postaci ciekawe, tragiczne, bulwersujące, kontrowersyjne. Odważne w życiu i literaturze, poszukujące własnej tożsamości w rozdarciu między religią a erotyką.
W czasach, gdy w Polsce dokonywała się transformacja polityczna, Kazimierz Brandys chciał włączyć się do dyskusji o kształcie demokracji. Jako pisarz odwołał się w tym celu do literatury. Zafascynowany życiem i twórczością owych trzech literackich nonkonformistów postanowił przedstawić ich sylwetki, by przypomnieć, że w prawdziwie wolnym państwie najważniejszy powinien być człowiek.
Eseje, wydane po raz pierwszy w Londynie w roku 1991, mogą służyć jako memento w dobie homogenizacji kultury, gdy zwyciężają tendencje do ograniczenia wolności jednostki według różnych kluczy, kiedy dokonują się próby unifikacji wszystkich i wszystkiego, gdy dochodzi do głosu ludzkie pragnienie, by dostosować się do innych, co z kolei prowadzi do utraty indywidualności..]]>
<
Przenikliwa refleksja o kondycji człowieka końca wieku zawarta została w Lapidarnej, zaskakującej formie, w której sztuka spotyka się z nauką, a ironia i sarkastyczny dowcip z pełnym zrozumienia cepłem i liryzmem..]]>
<
Jedynym prawdziwym celem filozofii jest uzmysłowienie człowiekowi,
że niebo naprawdę istnieje. Uzmysłowienie, a nie udowodnienie.
Udowodnić można co najwyżej twierdzenie Talesa..]]>